Mag dit?

afbeelding-090.jpgIk stoor me nu al een week aan een reclamebord bij mij in de straat. Waarom? Ik zal het eerlijk zeggen: ik weet het eigenlijk niet helemaal. Het bord maakt reclame voor Sainsbury’s, een grote Britse supermarktketen. Het staat midden op de stoep. Bij een voetgangersovergang. Als het druk is moet je er omheen lopen om over te kunnen steken. Toen ik het bord een week geleden zag verschijnen, was ik er echt even een goede minuut van ondersteboven. Ik miste spontaan een aantal keren het groene licht.

“Mag dit?”, vroeg ik mezelf dan ook af.

Het reclamebord staat namelijk niet voor de winkel, zoals dat uiteraard wel vaker het geval is met reclame- en uithangborden. Het staat een ruime 25 meter van de winkel. Slimme marketingtechniek? Wat mij betreft niet. Behalve dat ik nu weet dat ik een kilo winegums voor de helft van de prijs kan krijgen (wellicht informatie waar ik op een later tijdstip nog plezier van kan hebben), irriteer ik me er vooral aan.

afbeelding-091.jpg

Maar het is wel voer voor een discussie. In hoeverre word je in het publieke domein door allerlei vormen van marketing belaagd? Misschien is dat een oude vraag, zeker voor een communicatie- en marketingblog. Een andere vraag dan: Mogen advertenties je hinderen? Bijvoorbeeld advertenties met geluid in de bus? Liever niet wat mij betreft. Pop-ups die niet weggaan? Ook liever niet. Tegelijkertijd vind ik reclame op tv heel normaal, terwijl dat me ook in mijn ‘kijkbeleving’ belemmert. En: waarom zou ik niet de grens trekken bij een billboard langs de kant van de snelweg en wel bij dit ding?

Volgens mij zit het in de afstand van de winkel. Misschien is het ook wel omdat ik me niet kan voorstellen dat de gemeente toestemming geeft om in de openbare ruimte een dergelijk reclamebord te plaatsen. Buiten de geijkte plaatsen zoals een busstop of reclamezuil. Maar ik denk dat ik me er vooral aan stoor omdat ik er niet omheen kan. Letterlijk. En er daarom wel aandacht aan moet besteden.

Toch een slimme marketingtruc dan? Ik weet het niet. Misschien begint zich na acht maanden in London de intolerantie van mij meester te maken. Misschien is dit een klassiek geval van het “not in my backyard” syndroom. Misschien overdrijf ik gewoon. Alles went, toch?

Dit bericht is geplaatst in Alledaags, Londen, Marketing met de tags , , , . Bookmark de permalink.

3 reacties op Mag dit?

  1. Ernst-Jan Pfauth schreef:

    Zodra advertenties beginnen te hinderen, brengt dat schade aan je merk toe. Jij hebt nu ongetwijfeld een slechtere associatie met die supermarkt. Hopelijk schrikt dat af…

  2. Peter Evers schreef:

    De manier waarop deze specifieke advertentie onder de aandacht wordt gebracht is idd hinderlijk, maar zorgt wel voor heel wat meer aandacht.

    Eigenlijk zijn er twee factoren die spelen, aan de ene kant krijgt een advertentie meer aandacht op het moment dat deze hinderlijk (lees: opvallend) wordt opgesteld, maar aan de andere kant kan irritatie leiden tot een slechte attitude, dus lagere aankoopintentie.

  3. Ridzert Beetstra schreef:

    volgens mij mag het, zolang mensen er gewoon omheen kunnen. als het hele trottoire geblokkeerd zou worden was het uiteraard anders. heeft iemand zich trouwens de laatste tijd nog gestoord aan de nieuwe ABN-Amro bunker op het damrak!? die vind ik ook vrij hinderlijk.. en lelijk

Reacties zijn gesloten.