Harrygate en het Churnalisme

flat-earth.jpg

Een geheime deal tussen het Britse ministerie van defensie en topjournalisten, een prins die graag
soldaat wil zijn, en een oorlog in Afghanistan; dat zijn de ingrediënten van Harrygate. De Koninklijke familie is hier royaal nieuws: de relatieproblemen tussen prins William en vriendin Kate of de pogingen van Charles om een klimaatneutrale reis te maken, de Britse media zullen niet schromen er over te berichten.

Hoe anders was dat vorige week, toen de Amerikaanse website Drudge Report het nieuws bekend maakte dat Prins Harry, die deel uitmaakt van het Britse leger, zes weken geleden naar de provincie Helmand, in Afghanisten, was gestuurd. Daar zou hij als aircontroller gewerkt hebben. Hij zou er zelfs ‘de vijand‘ beschoten hebben. En niemand die er iets over repte, tien weken lang.

Eigenlijk was het nieuws over Prins Harry in januari al uitgelekt, op een Australische website. Maar het nieuwtje werd niet opgepikt door buitenlandse media. Het werd zelfs stil gezwegen door de Britse pers.

Deze stilte, of blackout, bleek deze week, was het resultaat van een deal tussen het Ministerie van Defensie en de Britse media. Een aantal van hen kreeg in ruil voor hun zwijgen exclusieve interviews met Harry en de mogelijkheid hem in Afghanistan te filmen.

De Britten werden dan ook overspoeld met de, in het geheim gemaakte beelden, toen het nieuws bekend raakte. Veel kranten weidden tientallen pagina’s aan Harry’s heldendaden, een aantal hoofdredacties schreef over hun overwegingen om het nieuws stil te houden. Zelfs Obama feliciteerde Harry.

Maar hebben de media gefaald in hun werk, door de Britten niet over Harry te informeren? Zijn ze tekortgeschoten in hun rol als  the eyes and the ears of the public? Of hebben ze er goed aan gedaan de prins niet in gevaar te brengen? De Britse Media kwamen er niet uit.

Deze week kwam het boek ‘Flat Earth News‘ uit, geschreven door Nick Davies, een bekende Britse journalist. Het boek levert kritiek op de nieuwsgaring van de Britse pers. Het wijst bovendien naar de grote druk waaronder de media staan om veel en snel nieuws te leveren. In zijn boek beschrijft hij onderzoek waaruit blijkt dat 60% van de Britse kranten en persbureaus berichten grotendeels of volledig overnemen. Ook rapporteert hij dat slechts 12% van het krantennieuws materiaal is dat volledig door journalisten is verzameld. Hij waarschuwt dan ook voor wat hij ‘Churnalism’ noemt; het nakauwen van persberichten door journalisten, en het klakkeloos overnemen van het nieuws dat door persbureaus wordt verzorgt. Zonder vragen en zonder kritiek.

Harrygate lijkt het product van zulk ‘Churnalism’. De voorbij week was er namelijk slechts ruimte voor positief nieuws over de situatie in Afghanistan. Behalve op een handjevol opiniepagina’s, stond er in de berichten weinig tot niets over de moeilijkheden waar de Afghanen dagelijks mee kampen of de legitimiteit van de oorlog. Het is zelfs niet onvoorstelbaar dat Harry’s wens om uitgezonden te worden, de Britse regering wel goed uitkwam. Immers is het een succesverhaal in een falend land. Een kritische noot van de media was daarom wel op zijn plaats geweest. Wees dus gewaarschuwd: de wereld is plat, en het ‘Churnalism’ ligt er op de loer!

Dit bericht is geplaatst in Londen, media, Opinie, Politieke communicatie. Bookmark de permalink.

4 reacties op Harrygate en het Churnalisme

  1. Jerry Houtman schreef:

    Ik vond de media-aandacht voor de terugtrekking van Harry uit Afghanistan al vrij overdreven, maar in dit licht bezien snap ik er nog minder van. De indruk werd namelijk gewekt dat hij teveel gevaar liep. Of past dit juist perfect in de strategie van de Britse media?

  2. Ernst-Jan Pfauth schreef:

    Mooi analyse Linde, ik ben benieuwd naar dat boek. Hier nog een artikel over Matt Drudge, die man die alles onthulde: http://www.telegraph.co.uk/news/main.jhtml?xml=/news/2008/02/28/wdrudge128.xml

  3. Linde schreef:

    @ Jerry Hij is inderdaad teruggehaald omdat hij te veel gevaar liep nadat het nieuw was uitgelekt. Er was een groot media-offensief gepland voor zijn terugkeer-dit moest alleen iets vervroegd worden uiteindelijk. Of dat de media goed uitkwam is moeilijk te zeggen maar ik denk dat ze er qua aandacht niet slechter op zijn geworden.

    @EJ dank!

  4. Irene van Wijhe schreef:

    Het zou wel handig zijn om de naam van het boek van Davies in elk geval goed op te schrijven. Over checken en dubbelchecken gesproken…. ;)

    Irene

Reacties zijn gesloten.